رد شدن به محتوای اصلی

بعد از جن ۱۲ روزه ، ترس فعالان مدنی از جمهوری اسلامس و رفتار های رادیکالش بیشتر شده است

 با توجه به سابقه فعالیت‌های شما و موضوعاتی که مطرح کرده‌اید (حقوق بشر، وضعیت زنان، نقض آزادی‌ها، سرکوب مخالفان، و وضعیت کنونی ایران)، یک پیش‌نویس برای مطلب انتقادی وبلاگ شما آماده کرده‌ام. این مطلب بر روی ادامه مبارزه، وضعیت کنونی و ضرورت پایداری تأکید دارد.

عنوان پیشنهادی: صدای ما خاموش نخواهد شد: درباره ادامه مبارزه برای آزادی در ایران

مقدمه:

بیش از  6 سال است که من در تبعید زندگی می‌کنم، اما هرگز حتی برای لحظه‌ای مبارزه برای آزادی و حقوق بشر در ایران را متوقف نکرده‌ام. هر روزی که می‌گذرد، عزم من برای ادامه دادن به صدای بی‌صدایان ایران قوی‌تر می‌شود. این وبلاگ همواره بستری برای بازتاب واقعیت‌های تلخ میهنم و فریاد برای فردایی بهتر بوده است. امروز می‌خواهم از ضرورت ادامه این مبارزه، با تمام چالش‌ها و تهدیدهایش، بگویم.


چرا مبارزه ادامه دارد؟

شرایط در ایران نه تنها بهبود نیافته، بلکه در بسیاری از ابعاد بدتر نیز شده است. سرکوب اعتراضات داخلی، افزایش اعدام‌ها، نقض فزاینده حقوق زنان، فشار بر اقلیت‌های قومی و مذهبی، و خفقان کامل آزادی بیان، تنها گوشه‌ای از واقعیت امروز ایران است. ه

در چنین شرایطی، سکوت کردن خیانت به خون جوانانی است که جان خود را فدا کردند و به امید ملت ما برای تغییر. ما که در خارج از کشور هستیم، مسئولیت بزرگی بر دوش داریم: باید صدای آن‌ها باشیم که صدایشان بریده شده است. 

نقش ما در تبعید:

جامعه ایرانیان در تبعید، یک جبهه مهم در این مبارزه است. از تظاهرات خیابانی در فرانکفورت و کاسل تا جلسات آنلاین [کانون دفاع از حقوق بشر در ایران] که ماهانه برگزار می‌شود، ما در تلاشیم تا حقیقت را بازتاب دهیم، از قربانیان دفاع کنیم و جامعه بین‌الملل را نسبت به جنایات رژیم آگاه سازیم. هر سخنرانی، هر مقاله، هر استوری در اینستاگرام، و هر قدم در یک راهپیمایی، آجری است بر دیوار مقاومت.

امید به آینده:

با وجود تاریکی‌های موجود، نور امید هرگز خاموش نمی‌شود. آگاهی مردم ایران، به ویژه نسل جوان، هرگز تا این حد بالا نبوده است. صدای "زن، زندگی، آزادی" دیگر تنها یک شعار نیست، بلکه یک جنبش فراگیر است که ریشه‌های عمیقی در جامعه دوانده است. ما تا زمانی که ایران آزاد نشود و مردم ما به حقوق اساسی خود دست نیابند، به این مبارزه ادامه خواهیم داد.

دعوت به عمل:

هموطنان عزیز، صدای ما با هم بلندتر است. از شما می‌خواهم که در این مسیر همراهم باشید. وبلاگ من و فعالیت‌های [کانون دفاع از حقوق بشر در ایران (Bashariyat.org)]، بسترهایی برای همراهی و اطلاع‌رسانی هستند. بیایید همگی در حد توان خود، شمعی روشن کنیم در این تاریکی تا به یاری هم، فردای روشن‌تری برای ایران بسازیم.

با امید به آزادی ایران



نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

راههایی برای قانونی کردن قتل مردم ایران

  مجلس ایران مصوبه «تشدید مجازات جاسوسی» را که شورای نگهبان مواردی در آن را «مبهم» خوانده بود، اصلاح کرد. در متن جدید که اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان به آن رای مثبت دادند، شورای عالی امنیت ملی مرجع تشخیص «دولت‌ها و گروه‌های متخاصم» معرفی شده و وزارت اطلاعات مسئول معرفی مصادیق «شبکه‌های معاند» تعیین شده است. بر اساس متن اصلاح شده، مجازات هرگونه «فعالیت اطلاعاتی و جاسوسی و اقدام عملیاتی» برای «دولت‌ها و گروه‌های متخاصم» اعدام و مصادره اموال است. در مصوبه جدید تاکید شده است که جز ‌آمریکا و اسرائیل که «دولت متخاصم» محسوب می‌شوند، مرجع تشخیص سایر «دولت‌ها و گروه‌های متخاصم» شورای عالی امنیت ملی است. پیش از این، تعریف مشخصی از «دولت یا گروه متخاصم» ارائه نشده بود و شورای نگهبان یکی از دلایل بازگرداندن مصوبه به مجلس را مشخص نبودن مرجع تشخیص همین موضوع عنوان کرده بود.

مرگ و زندگی در خفقان ایران به مرحله جدیدی رسیده است!؟

  امروز خبری مبنی بر خودکشی مادر ۴۰ ساله و کودک خردسالش به دلیل مشکلات مالی جامعه ایران را در شوک فرو برد! آیا نگاه ما به مردم و مشکلات آنان صحیح است؟ آیا دولت و جمهوری اسلامی در به منجلاب کشاندن مردم و فرو کردن مردم در باتلاق مشکلاتنقش محوری ایفا میکند؟ مسلما باید گفت دولت و حکومت ایران مسبب اصلی این مشکلات در ایران هستند و تا زمان رهایی ازین زمستان سخت باید به تلاش و مبارزه برای سرنگونی را بیشتر کرد و تبع ان مردم را همسو با این تلاشها کرد.

مجاهد کورکور اعدام شد

  قوه قضائیه ایران اعلام کرد که عباس کورکوری معروف به مجاهد کورکور را به جرم «محاربه» اعدام کرده است. مجاهد کورکور در جریان جنبش زن زندگی آزادی در آذر ۱۴۰۱ ابتدا به اتهام قتل عمد کیان پیرفلک، کودک ۹ ساله اهل ایذه بازداشت شد، اما این اتهام به «محاربه و افساد فی‌الارض» تغییر یافت. به گزارش خبرگزاری میزان او «از طریق کشیدن سلاح به قصد جان و ارعاب مردم، افساد فی‌الارض از طریق ارتکاب جنایت به وسیله تیراندازی با سلاح جنگی، تشکیل و عضویت در گروه باغی از طریق اقدام مسلحانه به اعدام محکوم شده بود به دار مجازات آویخته شد.» خانواده پیرفلک بارها تأکید کرده‌اند که عامل تیراندازی مأموران امنیتی بوده‌اند و شکایتی از کورکور ندارند.