بعد از جن ۱۲ روزه ، ترس فعالان مدنی از جمهوری اسلامس و رفتار های رادیکالش بیشتر شده است

 با توجه به سابقه فعالیت‌های شما و موضوعاتی که مطرح کرده‌اید (حقوق بشر، وضعیت زنان، نقض آزادی‌ها، سرکوب مخالفان، و وضعیت کنونی ایران)، یک پیش‌نویس برای مطلب انتقادی وبلاگ شما آماده کرده‌ام. این مطلب بر روی ادامه مبارزه، وضعیت کنونی و ضرورت پایداری تأکید دارد.

عنوان پیشنهادی: صدای ما خاموش نخواهد شد: درباره ادامه مبارزه برای آزادی در ایران

مقدمه:

بیش از  6 سال است که من در تبعید زندگی می‌کنم، اما هرگز حتی برای لحظه‌ای مبارزه برای آزادی و حقوق بشر در ایران را متوقف نکرده‌ام. هر روزی که می‌گذرد، عزم من برای ادامه دادن به صدای بی‌صدایان ایران قوی‌تر می‌شود. این وبلاگ همواره بستری برای بازتاب واقعیت‌های تلخ میهنم و فریاد برای فردایی بهتر بوده است. امروز می‌خواهم از ضرورت ادامه این مبارزه، با تمام چالش‌ها و تهدیدهایش، بگویم.

چرا مبارزه ادامه دارد؟

شرایط در ایران نه تنها بهبود نیافته، بلکه در بسیاری از ابعاد بدتر نیز شده است. سرکوب اعتراضات داخلی، افزایش اعدام‌ها، نقض فزاینده حقوق زنان، فشار بر اقلیت‌های قومی و مذهبی، و خفقان کامل آزادی بیان، تنها گوشه‌ای از واقعیت امروز ایران است. ه

در چنین شرایطی، سکوت کردن خیانت به خون جوانانی است که جان خود را فدا کردند و به امید ملت ما برای تغییر. ما که در خارج از کشور هستیم، مسئولیت بزرگی بر دوش داریم: باید صدای آن‌ها باشیم که صدایشان بریده شده است. 

نقش ما در تبعید:

جامعه ایرانیان در تبعید، یک جبهه مهم در این مبارزه است. از تظاهرات خیابانی در فرانکفورت و کاسل تا جلسات آنلاین [کانون دفاع از حقوق بشر در ایران] که ماهانه برگزار می‌شود، ما در تلاشیم تا حقیقت را بازتاب دهیم، از قربانیان دفاع کنیم و جامعه بین‌الملل را نسبت به جنایات رژیم آگاه سازیم. هر سخنرانی، هر مقاله، هر استوری در اینستاگرام، و هر قدم در یک راهپیمایی، آجری است بر دیوار مقاومت.

امید به آینده:

با وجود تاریکی‌های موجود، نور امید هرگز خاموش نمی‌شود. آگاهی مردم ایران، به ویژه نسل جوان، هرگز تا این حد بالا نبوده است. صدای "زن، زندگی، آزادی" دیگر تنها یک شعار نیست، بلکه یک جنبش فراگیر است که ریشه‌های عمیقی در جامعه دوانده است. ما تا زمانی که ایران آزاد نشود و مردم ما به حقوق اساسی خود دست نیابند، به این مبارزه ادامه خواهیم داد.

دعوت به عمل:

هموطنان عزیز، صدای ما با هم بلندتر است. از شما می‌خواهم که در این مسیر همراهم باشید. وبلاگ من و فعالیت‌های [کانون دفاع از حقوق بشر در ایران (Bashariyat.org)]، بسترهایی برای همراهی و اطلاع‌رسانی هستند. بیایید همگی در حد توان خود، شمعی روشن کنیم در این تاریکی تا به یاری هم، فردای روشن‌تری برای ایران بسازیم.

با امید به آزادی ایران